Α. Γλώσσα / Τέχνες

Α1. Ιστορία της Λογοτεχνίας Α2. Από τη Ζωή των Λέξεων Α3. Σύγχρονοι Λογοτέχνες Α4. Κινηματογράφος Α5. Θέατρο Α6. Φωτογραφία Α7. Ζωγραφική Α8. Μουσική Α9. Τραγούδι Α10. Μουσεία-βιβλιοθήκες Α11. Λόγος Α12. Εάν Α13. Μέση Ανατολή Α14. Ελπήνορες (άδοξοι δημιουργοί)

Β. Ιστορία

Β1. Αρχαιότητα Β2. Ιστορικά γεγονότα Β3. Ελλάδα 1821 – 1864 Β4. Ελλάδα 1940 – 1950 Β5. Ελλάδα 1967 – 1974 Β6. Ιστορικά ταξίδια Β7. Ιστορίες της Αθήνας Β8. Νυχτ. ζωή / Ιστορ. καφενεία Β9. Ιστορία του αυτοκινήτου Β10. Καστελόριζο Β11. Κύπρος Β12. Θρακικός ΑντίκΤυπος Β13. Βυζάντιο – Μεσαίωνας

Γ. Επιστήμη / Κοινωνική Ζωή

Γ1. Εκπαίδευση Γ2. Ειδική Εκπαίδευση Γ3. Θετικές επιστήμες Γ4. Ιατρική Γ5. Οικονομία Γ6. Πολιτική Γ7. Θρησκεία Γ8. Λαογραφία Γ9. Θέματα νεολαίας Γ10. Αθλητισμός Γ11. Φύση Γ12. Καλειδοσκόπιο Γ13. Πολιτικός Λόγος Γ14. Φύση και Στοχασμός

Δ. Ελληνισμός

Δ1. Ιστορία της ξενιτιάς Δ2. Θέματα αποδήμων Δ3. Καλλιτεχνική ζωή αποδήμων Δ4. Παλιννόστηση Δ5. Αλλοδαποί Ελληνόφωνοι Δ6. Η φυλή των Καλάς (Καλάσα) Δ7. Ελληνόφωνοι Κάτω Ιταλίας Δ8. ΜΜΕ Ομογένειας Δ9. Έλληνες Αμερικής Δ10. Έλληνες Αυστραλίας Δ11. Έλληνες Γερμανίας Δ12. Ξενόγλωσση Αρθρογραφία Δ13. Δημήτρης Τσαφέντας

Ε. Επικαιρότητα / free ebooks

Ε1. Επικαιρότητα Ε2. Βιβλιοπαρουσίαση Ε3. Αστικοί Μύθοι Ε4. Παυσίλυπος Λόγος Ε5. Ασήμαντα Πράγματα Ε6. Κύρια Ονόματα Ε7. Προσωπικότητες Ε8. 24grammata WebTV Ε9. Λογοτεχνικοί Διαγωνισμοί Ε10. Φωτογραφικά Albums Ε11. Free eBooks in Italiano Ε12. Ηλεκτρονικά Βιβλία (eBooks) Ε13. Free eBooks in English

Εκτυπώστε το άρθρο Εκτυπώστε το άρθρο
Στείλτε το άρθρο
Αρχική » Λογοτεχνία, Σύγχρονοι Λογοτέχνες

Το όνειρο ενός αστέγου, Βασίλης Ξενόπουλος

Προστέθηκε από

 

coverΑφηγηματικό δοκίμιο

24grammata.com– free ebοok 
[κατέβασέτο]

Τίτλος: “Το όνειρο ενός αστέγου”

Συγγραφέας: Βασίλης Ξενόπουλος

ISBN: 978-960-93-8852-8

Επίλεκτες Ψηφιακές Εκδόσεις: 24grammata.com

Σειρά: εν καινώ,Αριθμός σειράς: 176

Τόπος και Χρονολογία πρώτης έκδοσης: Θεσσαλονίκη, 2017

Μέγεθος Αρχείου: 1,0 Mb

Σελίδες: 86

Μορφή αρχείου: pdf

Γραμματοσειρά: Garamond

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση δίχως την έγγραφη άδεια του δημιουργού ή του εκδότη

 

 

Το όνειρο ενός αστέγου

1.

Και κοίταξε τον ήλιο στα μάτια και γνώριζε πως ήταν τα δικά του μάτια που έδυαν στον ουρανό της Θεσσαλονίκης. Και ήταν η ανάσα του που χτυπούσε στο κρηπίδωμα αφήνοντας χαλαρούς παφλασμούς να ακούγονται καθώς η κοιλιά του φούσκωνε και ξεφούσκωνε με τον ρυθμό της θάλασσας. Και ήταν αυτός, ένας άστεγος, ένας απόκληρος, που περιέφερε το σώμα του δίχως σκοπό στην τσιμεντένια απλωσιά, ανάμεσα σε ανθρώπους και πουλιά και σκουπίδια και το σύρσιμο των ποντικών. Ήταν όλα αυτά και άκουγε και ζούσε και έβλεπε με ένα μάτι που δεν ήταν του προσώπου του, μα ήταν του νου του.

Κοιτούσε και το στομάχι του διαμαρτύρονταν για αλκοόλ και το σώμα του, γερμένο σαν κολώνα που την έφαγε η αλμύρα, και που κάποτε στήριζε τις ευθύνες των ανθρώπων των δικών του, που δεν ξέφευγαν περισσότερο από τις ευθύνες κάθε ανθρώπου, με τα σίδερα να ξεχύνονται σαν τα σπλάχνα τα δικά του και την σκουριά να είναι σημάδι της τραγικότητας της ζωής του.

Ούτε ανώτερος, ούτε κατώτερος, ίδιος με όλους, ίσος και μοναδικός, στεκόταν κάτω από τον πορτοκαλί του ουρανού και ήταν η φωνή του έτοιμη να βγει από το λαρύγγι του με ορμή. Κρατούσε τις λέξεις στη γλώσσα του, πίσω από τα δόντια και τις ένιωθε σαν πέτρες καυτές, χαλίκια που κόχλαζαν με ένα πάθος ζωντανό. Όχι, δεν ήταν απλώς λέξεις και δεν θα τις τοποθετούσε την μία μετά την άλλη έπειτα από σκέψη και στοχασμό. Ήταν ο λόγος. Ένας λόγος καθαρός, αποκρυσταλλωμένος, στιλβωμένος από χέρια που δεν ήταν δικά του και από ένα νου που δεν ανήκε στον ίδιο, αλλά αυτός ανήκε σε αυτόν.

Δεν ήταν λόγος πολιτικού, πανεπιστημιακού, φιλοσόφου. Ήταν αυτός του ψαρά και του οικοδόμου, του φούρναρη και του παιδιού που ξαναγεννήθηκε μέσα από αμέτρητους πόνους. Αθώος και σκαλισμένος από την ζωή, ρωμαλέος και φτωχός, δυνατός σαν τα χέρια του ναυτικού.

Χάιδεψε την ψαρή γενειάδα του, με δάχτυλα μαυρισμένα και νύχια σπασμένα, σκαμμένα μέχρι την σάρκα. Κοίταξε τα πόδια του και γνώριζε πως τα πόδια τα δικά του ήταν ταυτόχρονα τα πόδια κάθε ανθρώπου και το σώμα το δικό του δεν διέφερε από αυτό του διπλανού του.

Τώρα, που ο λόγος ήταν έτοιμος να ξεχυθεί, τοποθετημένος σε απόλυτη τάξη, λες από κάποια ανώτερη δύναμη, περίμενε να εμφανιστεί ο άνθρωπος που ήταν έτοιμος να ακούσει το όνειρο του, ένα όνειρο φτιαγμένο από το υλικό κάθε ονείρου.

Στεκόταν μονάχος για δεκαετίες, αιώνες και χιλιετίες, σαν την κολώνα μέσα στη θάλασσα, με ρίζες βαθύτερες από κάθε ιδέα και κάθε μορφή και σύμβολο. Στεκόταν αιώνια περιμένοντας στωικά την ώρα του λόγου και ήταν ο λόγος ο δικός του, ο λόγος κάθε ανθρώπου. (…)24grammata.com– free ebοok 
[κατέβασέτο]