Α. Γλώσσα / Τέχνες

Α1. Ιστορία της Λογοτεχνίας Α2. Από τη Ζωή των Λέξεων Α3. Σύγχρονοι Λογοτέχνες Α4. Κινηματογράφος Α5. Θέατρο Α6. Φωτογραφία Α7. Ζωγραφική Α8. Μουσική Α9. Τραγούδι Α10. Μουσεία-βιβλιοθήκες Α11. Λόγος Α12. Εάν Α13. Μέση Ανατολή Α14. Ελπήνορες (άδοξοι δημιουργοί)

Β. Ιστορία

Β1. Αρχαιότητα Β2. Ιστορικά γεγονότα Β3. Ελλάδα 1821 – 1864 Β4. Ελλάδα 1940 – 1950 Β5. Ελλάδα 1967 – 1974 Β6. Ιστορικά ταξίδια Β7. Ιστορίες της Αθήνας Β8. Νυχτ. ζωή / Ιστορ. καφενεία Β9. Ιστορία του αυτοκινήτου Β10. Καστελόριζο Β11. Κύπρος Β12. Θρακικός ΑντίκΤυπος Β13. Βυζάντιο – Μεσαίωνας

Γ. Επιστήμη / Κοινωνική Ζωή

Γ1. Εκπαίδευση Γ2. Ειδική Εκπαίδευση Γ3. Θετικές επιστήμες Γ4. Ιατρική Γ5. Οικονομία Γ6. Πολιτική Γ7. Θρησκεία Γ8. Λαογραφία Γ9. Θέματα νεολαίας Γ10. Αθλητισμός Γ11. Φύση Γ12. Καλειδοσκόπιο Γ13. Πολιτικός Λόγος Γ14. Φύση και Στοχασμός

Δ. Ελληνισμός

Δ1. Ιστορία της ξενιτιάς Δ2. Θέματα αποδήμων Δ3. Καλλιτεχνική ζωή αποδήμων Δ4. Παλιννόστηση Δ5. Αλλοδαποί Ελληνόφωνοι Δ6. Η φυλή των Καλάς (Καλάσα) Δ7. Ελληνόφωνοι Κάτω Ιταλίας Δ8. ΜΜΕ Ομογένειας Δ9. Έλληνες Αμερικής Δ10. Έλληνες Αυστραλίας Δ11. Έλληνες Γερμανίας Δ12. Ξενόγλωσση Αρθρογραφία Δ13. Δημήτρης Τσαφέντας

Ε. Επικαιρότητα / free ebooks

Ε1. Επικαιρότητα Ε2. Βιβλιοπαρουσίαση Ε3. Αστικοί Μύθοι Ε4. Παυσίλυπος Λόγος Ε5. Ασήμαντα Πράγματα Ε6. Κύρια Ονόματα Ε7. Προσωπικότητες Ε8. 24grammata WebTV Ε9. Λογοτεχνικοί Διαγωνισμοί Ε10. Φωτογραφικά Albums Ε11. Free eBooks in Italiano Ε12. Ηλεκτρονικά Βιβλία (eBooks) Ε13. Free eBooks in English

Εκτυπώστε το άρθρο Εκτυπώστε το άρθρο
Στείλτε το άρθρο
Αρχική » Θρησκεία, Λογοτεχνία, Σπάνια ή παλαιά βιβλία

Ο βίος του Χριστού, F. Farrar, μεταφρ.: Αλ. Παπαδιαμάντης

Προστέθηκε από

Φρειδερίκου Γ. Φάρραρ
By: F. W. (Frederic William) Farrar 1831-1903
μετάφραση: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

δείτε στο συλλέκτη ιδεών του 24grammata.com τη συλλογή κειμένων και μελετων για τον Παπαδιαμάντη κλικ εδώ

24grammata.com/ free ebook
[κατέβασέτο]

Ο βίος του Χριστού / Υπό Φρειδερίκου Γ. Φάρραρ ___ Μετάφρασις εκ του αγγλικού υπό Αλ. Παπαδιαμάντη, Εν Αθήναις: Εκ των Καταστημάτων “Ακροπόλεως”, 1898.

Frederic William (better known by his later title of Dean) Farrar, is now remembered chiefly as the author of the moralistic school story, Eric or, Little by Little: A Tale of Roslyn School (1858, a year after Hughes’s more robust hero, Tom Brown, first appeared). The tale was hugely popular at the time, and is recognised now, at last, as making a discreet but nevertheless brave attempt to “guide and control the sexual life of his [young] readers” (Bratton 158). But Farrar, who was born as the son of a missionary in India, took his London BA in 1852 and became a major public figure, deserves to be remembered for far more than this one children’s story.

After going on from King’s to distinguish himself at Cambridge and become a Fellow of Trinity College there, Farrar took up a career as a public school teacher. He taught briefly at Marlborough (one of the newer public schools at that time, since it was founded only in 1843) and then for over fifteen years at Harrow, where he became a housemaster. While at Harrow, he wrote not only Eric, but two more popular novels about school and college life, and a number of influential philological works. Perhaps most importantly of all, in 1867 he gave a controversial lecture at the Royal Institution entitled “Defects in Public School Education,” which usefully attacked the dependence of these schools on classical verse composition as an educational tool. Farrar himself was a keen botanist who inspired his pupils to respond more spontaneously to the natural world, and to study a whole range of subjects — science, English literature and language, and the arts generally. His timely book, Essays on a Liberal Education, was published in the same year (1867). In 1871, Farrar returned to Marlborough as a vigorous headmaster who worked hard to get the best out of everyone, staff and pupils alike.

This would have been enough for most men. But Farrar had another career ahead of him. In 1869 he had been made an honorary chaplain to Queen Victoria, and he was now becoming more and more prominent in theological circles. The fruits of his Biblical scholarship were as popular as his earlier writings. Indeed, his Life of Christ (1874), still surprisingly fresh and highly readable today, ran to 30 editions and was widely translated. It is the less surprising, then, that he left Marlborough in 1876 to become Canon of Westminster and Rector of St Margaret’s Church in the Abbey grounds (the appointments normally go together). He rose to be Archdeacon of Westminster in 1883, Chaplain to the speaker of the House of Commons in 1890, and Dean of Canterbury in 1895… http://www.victorianweb.org